27/2/51

จบม.6แล้วสิเนอะ

หากเราลองนึกย้อนเวลากลับไป

เมื่อตอนอยู่ม.4 เราเคยคิดว่าเวลามันผ่านไปอย่างช้าๆ

สิ่งต่างๆ อะไรหลายๆอย่าง อาจจาดูน่าเบื่อ

แต่พอเรามองกลับมาดูในนาทีนี้ นาทีที่ใกล้จบม.6

ความรุ้สึกมันกลับแตกต่างออกไป

หลายๆสิ่งที่น่าเบื่อมันกลับดูมีคุณค่า เพื่อนบางคนที่แทบตลอด3ปีเราแทบจาไม่ได้คุยด้วย

เราก็หันมาคุยกับเค้า ถึงแม้ว่าในเวลานั้นเราอาจดูว่ามันไม่เห็นจำเป็นเลยที่ต้องคุยกับพวกเค้า

แต่เวลานี้เรากับรุ้สึกว่า

เวลาที่เราได้พูดคุยกับพวกเค้ามันไม่พอ เราต้องการเวลาที่จะอยู่ร่วมกับพวกเค้าให้นานกว่านี้

ให้มากกว่านี้ แต่ก็ดูเหมือนจาทำไม่ได้

ซึ่งตัวเราเองก็เข้าใจว่า แต่ละคนก็ย่อมมีจุดต่าง มีปลายทางชีวิตที่แตกต่างกันออกไป

แต่ละคนย่อมมีจุดเปลี่ยนไปมากมาย

ดังนั้น การที่เราจาทำสิ่งต่างๆร่วมกัน พูดคุยกัน หัวเราะด้วยกัน มีความสุขด้วยกัน

อยู่ร่วมกันในสถาบันเดียวกัน มันก็คงเป็นไปไม่ได้ ในเวลานี้ผมกับทำได้แค่

ตั้งใจทำในสิ่งที่ผมต้องการ แล่ะเฝ้ามองดูเพื่อนๆของผมแต่ละคนในเส้นทางที่ต่างกัน

แล้วก็ หวังว่าพวกเค้าเหล่านั้นจาพบแต่สิ่งที่พวกเค้าต้องการ



ดังนั้น ใครที่อ่านข้อความนี้ ก็อย่าปล่อยเวลาที่อยู่กับเพื่อนของเราให้ไร้ค่า อยากให้พูดคุย

แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเพื่อนเรา ทำกิจกรรมร่วมกับพวกเค้าให้เต็มที่

ดีกว่าเราจะต้องมานั่งนึกเสียใจกับสิ่งที่เราไม่ได้ทำ ไม่ได้แสดงออกต่อเพื่อนๆและคนเรารัก

ของเรา

เคยมีคนๆนึงได้กล่าวเอาไว้ว่า 'เราจะเห็นค่าสิ่งที่เรามีอยู่ ก็ต่อเมื่อจะสูญเสียมันไป'

ฝากไว้เท่านี้ล่ะกัน

LOVE
6/3และเพื่อนๆ

Hi5 Clocks at 5Fever.com

Music Playlist at MixPod.com

Create Fake Magazine Covers with your own picture at MagMyPic.com